Dagarnir líða hratt, maður vaknar snemma til að fara í vinnuna og kemur seint heim.
Ég var að hugsa það um daginn hvað það er mikill munur að búa á stað þar sem almenningssamgöngur eru góðar. Manni finnst maður ekki vera fangi þó maður eigi ekki bíl. Maður kemst út um allt fyrir lítinn pening. Þá er ég ekki bara að tala um innan borgarinnar heldur getur maður skroppið í dagsferð til næstu borgar eða jafnvel næsta lands (á reyndar eftir að prófa það sjálf J þetta með næsta land).
Hollendingar eru mjög liberal en kerfið hérna úfffffffff. Ég til dæmis þarf að fá svokallað sofienúmer, sem er eins og kennitalan okkar, til að geta unnið, stofnað bankareikning og til að fá útborgað. Þetta gengur ekki eins fljótt fyrir sig og heima, hérna þarftu að panta tíma og þó að það hafi verið beðið um flýtimeðferð þá þarf ég að bíða í 3 vikur.
Þrátt fyrir númersleysi þá er ég eins og þið vitið byrjuð að vinna og þar sem að borgað er út vikulega hérna þá fæ ég ekki útborgað fyrr en í fyrsta lagi 22. ágúst (þ.e.a.s. ef allt gengur vel þann daginn).
Vinnan gengur vel, ég er í þjáfun og verð það til 31.ágúst og eftir það þá verð ég að standa mig. Danskan gengur svona upp og niður, er fín á morgnana en þegar líður á daginn og innpúttið orðið of mikið þá segi ég bara “HVAD” og skil ekki neitt. Það tekur á að tala dönsku!
Vinnufélagarnir eru margir og fjölbreyttir eftir því.
Það er náttúrulega þessi danska, ári eldri en ég, gift hollendingi og á 17 mánaða gamlan strák og á von á öðrum núna í október. Mjög skipulögð ;) hress og finnst skemmtilegt að tala. Kom til Hollands og ætlaði að vera hérna í 3 mánuði. Búin að vera hérna í 3 ár. Þetta er svona persóna sem allir elska.
Svo er þessi tjékkneska, gift hollendingi sem hún hitti á diskóteki í prag og flutti með honum til hollands. Hefur mjög skemmtilegann kaldhæðnislegann svartann húmor, á auðvelt með að hneykslast en hlær svo af því eftir á. Henni langar ekki að vera í Hollandi, hana langar heim innst inni, en kærastinn hennar vill ekki fara. Hún er samt uppspretta skemmtilegra frásagna og hennar sýn á lífið er svo allt öðru vísi en maður er vanur. Hún ólst upp í kommúnistaríki.
Þá er það sú frá indónesíu. 21 árs búin að búa í Hollandi síðan hún var 13 ára. Rosalega klár stelpa, með allt sitt á hreinu. Mamma hennar býr í Englandi með stjúpa hennar, og pabbi hennar býr í Jakarta (veit ekki hvernig á að skrifa þetta) Indónesíu og á milljón börn en hún þekkir bara 2 af systkynum sínum. Hún var uppreisnarseggur sem unglingur og flutti ein til Hollands eftir að mamma hennar fór til Indónesíu aftur (áður en hún flutti til Englands). Mamma hennar var mótfallin því að hún kæmi hingað aftur og studdi hana á engan hátt þannig að með skólanum þá vann hún fyrir sem með skúringum og barvinnu. Í dag er mamma hennar sátt.
Tvær eru frá USA, önnur sér það fynda við allt og hlær og hlær og maður getur ekki annað en hlegið með henni. Hún kemur frá litlum bæ nálægt Baltimore, hefur aldrei ferðast eða farið í frí til fjarlægra ríkja eða landa. 37 ára og fór í fyrsta skipti í flugvél fyrir 5 árum þegar hún flutti með kærastanum sínum til Hollands. Hún á hund sem er með einhvern sjúkdóm og þarf að vera á lyfjum “for the rest of his life”. Hún elskar hundinn út af lífinu en er orðið þreytt á því að þurfa að vakna snemma um helgar til að gefa honum lyfin. Maðurinn hennar drekkur nefnilega mikinn bjór og vaknar ekki til að hugsa um hundinn. En fyrir þessa helgi var hún mjög glöð því maðurinn lofaði að vakna svo hún gæti sofið út í dag. Hlakka til að heyra eftir helgi hvernig gekk. ;)
Hin er frá Long Island, upprunalega frá Dóminínska lýðveldinu og það fer eftir því hvernig liggur á henni og hvaða dagur er hvort hún er dóminísk eða bandarísk. Gift hollendingi og allt eftir bókinni. Hrikalega skipulögð og blátt áfram. Hún liggur ekki á skoðun sinni um neitt. Talar endalaust og ekki laust við að hún sé svoldið pirrandi.
Svo er litla góða spænska stelpan. Alltaf brosandi jafnvel þegar hún blótar á spænsku. Hún hjólar alltaf í vinnuna. Lítur alltaf út eins og klippt út úr franskri bíómynd. Fullkomin. Þekki hana ekki mjög mikið ennþá.
Þetta er svona smá innsýn, væri efni í bók ef ég skrifaði um hvern og einn einast sem er að vinna þarna. Persónulega finnst mér þetta þvílíkt heillandi og á hverjum degi rek ég garnirnar úr einhverjum. Allir svo ólíkir með ólíkann bakgrunn en samt að vinna sömu vinnuna.
Í dag er DanceFestival í Rotterdam, veit ekki alveg út á hvað það gengur en í mix við allt og ekkert þá skildist mér á auglýsingunum að þetta væri líka eitthvað svona erótískt. Og náttúrulega þar sem að það er Festival þá verður skrúðganga. Við ætlum að kíkja þar sem að skrúðgangan fer að hluta til eftir götunni okkar. Ekki fram hjá íbúðinni en svona nánast.
Um næstu helgi eða helgina þar á eftir verður “StreetRace” í Rotterdam þar sem að formúlu1 bíla kappakstur verður, ekki alvöru heldur bara svona sýning held ég. Spennandi ;)
Já by the way, er ennþá að bíða eftir að fá mína eigin tölvu í vinnunni (þeir vilja mánaðar fyrir vara þ.e.a.s. tölvudeildin..... tölvan mín var sett í flýtimeðferð (tveggja vikna styttinga á mánaðarfyrirvaranum (sæi það í anda ganga upp t.d. hjá heilsugæslunni))) þannig að ég fæ hana vonandi á mánudag eða þriðjudag, þannig að ég vona að ég fái tækifæri til að blogga oftar þá ;)