Komin tími á að rjúfa þögnina.....

Margt stórt og smátt sem gerst hefur síðan í sumar. Atburðir sem munu móta mig héðan í frá bæði sorglegir og gleðilegir.
Eins og flest ykkar vita þá dó pabbi núna í byrjun september. Söknuðurinn er mikill og stutt í tárin á stundum. Þrátt fyrir að vitneskjan um að hann þurfi ekki að þjást lengur sé léttir og feginleiki í hans garð að hann hafi fengið að fara loks þá er sorgin engu minni. Fjarlægðin gerir þetta ekkert léttara, erfiðara ef eitthvað er. Ég er mjög þakklát fyrir þann tíma sem ég hafði með honum í sumar hefði samt viljað get sagt honum sjálf frá kraftaverkinu sem við fengum staðfest daginn eftir að hann dó.
Oft er stutt milli sorgar og gleði í lífinu.
Eins og kannski flest ykkar vita þá eigum við von á erfingja í apríl næstkomandi. Ég er eiginlega ekki alveg búin að ná þessu ennþá, vakna stundum á morgnana og eftir að hafa séð mig bregða fyrir í speglinum þá er fyrst hugsunin "Shit hvað þú ert orðin feit" og svo man ég "Nei ekki feit, þú ert ófrísk". Ég er sem sagt gengin hálfa leið og komin með smá bumbu, risastór brjóst, auka 4 kg og farin að finna hreyfingar.
Við erum í skýjunum með þetta, það eina sem ég hef áhyggjur af núna er að ég er eigninlega að vonast til að þetta verðið stelpa bara út af eftirnafninu, finnst það alveg hræðileg tilhugsun að ef þetta verður strákur að þá verður hann ThorlaksDOTTIR Malone :D
Ég er alveg að fara yfirum mig langar svo að vita hvort kynið er (erum að fara í sónar á mánudaginn) en Fergal vill ekki heyra á það minnst. Ég veit reyndar að það myndi aldrei ganga upp að ég fái að vita það og þurfa að halda kjafti í 4 mánuði, þannig að ég hef ákveðið að láta undan, grafa forvitnina en samt með krosslagða putta og er að reyna að semja við krílið um að þegar við förum í sónar að þá glenni það neðrihluta líkamans framan í tækið bara svo ekki verði hjá því komist að sjá hvort kynið er.
Svona í tilefni erfingjans þá erum við á höttunum eftir nýrri íbúð. Erum að reyna að finna íbúð sem er aðeins aðgengilegri en sú sem við erum í núna, það verður alltaf erfiðara og erfiðara að komast upp og niður stigann (taldi tröppurnar um daginn ekki nema 50 stykki, lóðrétt í hring)
Einnig viljum við reyna að finna íbúð sem er með engum auka íbúum. Er orðin svoldið þreytt á þessum íbúum sem borga enga leigu og eru farnir að narta í matinn okkar þar að auki. Fergal er reyndar búinn að vera duglegur að skúffa þeim út þar sem að ég verð bara stjörf við það eitt að heyra í þeim og hvað þá berja þá augum. Hverfið sem við búum í er nefnilega þekkt fyrir músagang, húsin eru gömul og aðgangur auðveldur fyrir þessi kvikindi.
Vinnan gengur sinn vanagang, var samt komin langt á veg með að finna aðra vinnu í haust en ákvað að geyma það um sinn þar sem að ég er ófrísk.
Betra að halda fyrir kyrru og láta svo sjá eftir ár.

Hvar er Ragga!?!

Fljúgandi Drekar

Á fáknum elti ég vindinn til að geta sleppt drekanum mínum lausum...
Er gengin í barndóm, hápunktur hverrar helgar er að koma drekanum á loft!!!!

Símanúmer

Jæja eins og flest ykkar vita þá er ég komin á eyjuna fögru :)
Ef þið viljið spjalla þá getið þið hringt í 6943454

Heyrumst Sjáumst

Prins Póló

Vá hvað ég var hamingjusöm í morgun þegar ég mætti í vinnuna (og er enn).
Það beið mín Prins Póló á skrifborðinu mínu :D
Þvílík hamingja.... ég er búin að vera að narta í það núna í næstum 3 tíma.... Tími ekki að klára það... en ef ég þekki mig rétt þá verður það búið fyrir lok dags :D
Ég narta allan daginn í Prins Póló..... Mér er um og ÓÓÓÓÓÓÓÓÓÓ......

Það er stundum gott að vera íslendingur.

Ég er íslensk og ég meina það sem ég segi..... er setning sem ég óvart lét út úr mér um daginn eftir smá orðaskak við vinnufélaga. Vinnufélaga sem er ekkert voðalega vinsæll og á það til að segja aðeins meira en bara sannleikann og taka heiður fyrir það sem aðrir hafa gert.

Ég komst fljótt að því eftir að ég byrjaði hjá þessu fyrirtæki að það segir aldrei neinn neitt nema undir rós ef það er eitthvað sem kemur við kaunina á þeim eða jafnvel ef einhver treður á tánum á þeim. Þetta hefur farið hrikalega í taugarnar á mér og einn daginn þá voru það mínar tær sem var reynt að troða á og ég fékk nóg. Ég lét viðkomanda heyra það. Mörg orð voru sögð (vil ekki hafa þau eftir hérna, er ekkert voðalega stolt af orðavalinu, en meiningin komst til skila) en endaði ræðuna á því að segja "Þú ert tík og það sem meira er, ég er íslensk og ég meina það sem ég segi"

Ekki gerði ég mér grein fyrir því þegar þessi setning var sögð að þetta yrði til þess að núna vita allir að ég er sú íslenska og fæ klapp á bakið fyrir það.

Að allt öðru... veðrið er búið að vera alveg yndislegt síðustu vikur og ég alltaf að komast að því betur og betur hversu hæfileikarík ég er og er alltaf að bæta mig. Til dæmis þá get ég hjólað í þröngu pilsi :D án þess að sýna klofbótina. Það tók nokkra daga að venjast en eftir ómæld flaut, hlátrasköll og annað tilheyrandi þá tókst þetta á endanum. Hef ekki hingað til verið þekkt fyrir mikinn kvenleika en ættuð að sjá mig núna ;) því galdurinn við að hjóla í pilsi er að hjóla með hnéin saman. Ekkert kvennlegra en það.

Annars reiknaðist mér til að ég hjóla ca 100 km á viku til og frá vinnu sem gerir ca 400 km á mánuði. Fyrir þetta borgar fyrirtækið mér ca 7000 kr á mánuði. Ekki slæmt að fá borgað fyrir að hreyfa sig. Það koma nú stundum dagar sem ég hugsa mér að taka lestina en læt mig samt hafa það og þá er útkoman svona þegar maður mætir.





Já svona á meðan ég man. Ég er að leggja í smá ferðalag núna 6. júní fram til 20. júní. Við sjáumst vonandi því ég verð á Íslandi.

Nýjar Myndir

Skellti inn nokkrum myndum svona til að bæta upp bloggleysið... er öll að koma til mun skella inn almennilegri færslu fljótlega....

Ákall á hjálp.... björgum blogginu!!!!!!!!!!

Eins mikið og mig langar til að halda þessari síðu á lífi... þá ég virðist vera fallin inn í hversdagsleikann þótt hann sé að mörgu leiti frábrugðinn því sem ég hef átt að venjast..... veit samt ekki hverju ég ætti að segja ykkur frá????
Finnst að öllu leiti hallærislegt að þakka þessum og hinum fyrir góðan dag eða gott kvöld...... kannski sérstaklega þar sem að allir þeir sem ég hef samskipti við þessa dagana hafa ekki hugmynd um hvað hér stendur :) Gæti haldið Fjallkonuræðu hérna á hverjum degi en finnst þetta frekar tilgangslaust þ.e.a.s. þetta blogg... er haldin skriftarstíflu..
En eins og áður sagði þá langar mig til að halda þessu á lífi.
Fékk þess vegna þessa frábæru hugmynd! Hvernig væri að þið mynduð skjóta á mig kommentum í spurningarformi? Þ.e.a.s. er eitthvað sem ykkur langar að vita - heyra - eða jafnvel fá komment um???
Endilega látið í ykkur heyra!!

NEED INPUT!!!!

Hlutirnir gerast hratt

Sjaldan sem ég verð orðlaus en ég er það núna. Aldrei datt mér í hug í morgun þegar ég vaknaði (eftir að hafa sofið yfir mig í akkúrat klukkutíma... tilvitnun í fyrri færslu) að mér yrði boðin ný staða innan fyrirtækisins og að ég myndi taka henni. En það gerðist og vá hvað allt gerðist hratt. Ég er í skýjunum... held ég, góð reynsla og allt það... Er held ég ekki alveg búin að átta mig á þessu.
Meira get ég ekki sagt.... er orðlaus....

Get ekki orða bundist....

Eins og svo margir íslenskir bloggarar í útlöndum þá bara verð ég líka að minnast á þessa tímabreytingu sem átti sér stað núna aðfaranótt sunnudags (alla vegana hérna á meginlandinu).
Klukkutími til eða frá ætti svo sem ekki að breyta neinu fyrir mann, en svo er ekki í mínu tilfelli. Líkamsklukkan er búin að vera klukkutíma eftir á alla vikuna og strögglið við að vakna á réttum tíma er að gera útaf við mig.
Ég er ekki alveg að sjá tilganginn með þessu tímaskarki, það er dimmara á morgnana þegar maður vaknar (alla vegana fyrir þá sem vakna yfirleitt kl 6 (fyrir tímabreytingu)), reyndar er bjartara lengur á kvöldin. En það er eitthvað sem hefði hvort sem er komið sjálfkrafa þegar líður nær sumri. Alla vegna þá er þetta að gera útaf við mig í augnablikinu, finnst þetta ekki sniðugt.

Annars er rosa spenna hérna hjá mér núna, fékk að vita það rétt áðan að mælt var með mér í aðra stöðu hérna innan fyrirtækisins. Allt á fullu bara. Læt ykkur vita um framhaldið ef eitthvað verður.

Núna er það opinbert......

Skrifaði undir í dag.... er núna starfsmaður Rockwell Automation ESSC.

Skammvinn gleði

Ég var yfir mig hamingjusöm í morgun þegar ég vaknaði og leit út um gluggann. Allt hvítt, nýfallinn snjór allstaðar og það snjóaði enn. Reyndar ekki mikill snjór en svona kannski ca 2 cm jafnfallinn :). Hoppandi kát stökk ég í sturtu og skellti mér í fötin og var um það að hendast út um dyrnar þegar þær opnast og inn kemur Fergal. Öllum lestarferðum var aflýst í morgun vegna snjósins @#$#$%&&#"#""@@@@!!!!!!!!. Get svo svarið fyrir það!!!!!!!! Ég skrönglaðist í vinnuna (þurfti reyndar að stóla á almenningssamgöngur þar sem að hjólið mitt varð eftir í vinnunni á fimmtudaginn) tók mig ekki nema 1 og 1/2 tíma því umferðin var hræðileg og bílar út um allt á hraða snigilsins!!!!
Get svo svarið fyrir það, væri ennþá hamingjusöm með snjóinn ef það væri ekki fyrir þá staðreynd að þetta land lokast ef það kemur smá snjóföl!!!!!!!

Gleðilega nýliðna páska

Jæja síðasti dagur þessarar löngu helgar. Fengum reyndar bara 4ra daga þar sem að skírdagur er ekki frídagur hérna í Hollandi. En það kom ekki að sök þar sem af einhverjum undarlegum ástæðum þá líður frítíminn ekki eins hratt hérna og á Íslandinu góða. Kannski að ég sé bara orðin svona róleg og get notið þess að vera í fríi.... loksins.

Það er nú kannski ekki frásögu færandi en við skelltum okkur í betri skóna á laugardagskvöldið. Tilefnið var að einn vinnufélagi minn var með gesti frá USA hjá sér um páskana og ætluðum við að kíkja með þeim á tónleika. Vegna smá miskilnings í fólki þá vorum við of sein til að fá miða. Það var uppselt!!!! Vonsvikinn settumst við inn á barinn við hliðina á tónleikastaðnum og tróðum okkur 10 stykki í sæti og drekktum tárunum í bjór. Eitthvað fannst mér gaurarnir við hliðina á okkur búralegir og svei mér þá ef það var ekki gítarstrengjalykt af þeim. Ég segi í rælni við vinnufélaga minn "ég held að þetta sé hljómsveitin sem situr hérna við hliðina á okkur!!" hún snýr sér að þeim með það sama og segir þeim frá vonbrigðum okkar yfir að við skyldum ekki fá miða. Þessir gítarstrengjalyktandi góðu drengir í Alamo Race Track sögðu að það væri nú lítið mál að koma okkur inn, við myndum bara labba inn með þeim sem sérstakri gestir hljómsveitarinnar :D. Kvöldið varð hið besta, langt síðan við höfum skemmt okkur svona vel.

Hélt ég yrði úti.....

Jamm..... þannig er nú það... get svo svarið fyrir það að þrjóskan á eftir að verða mín dánarorsök einhvern daginn.
Ég veit ekki hvort þið hafið tekið eftir því við mig en ef ég bít eitthvað í mig þá er lítið sem fær því haggað.
Eins og ég minntist á hérna um daginn þá hef ég sagt skilið við almenningssamgöngutæki hér í Rotterdam og hef í staðinn ákveðið að hjóla til og frá vinnu. Hjólreiðarnar hafa gengið vel og ég svona smátt og smátt verið að búa mig betur s.s. keypt buxnaklemmur, svo buxurnar festist ekki í keðjunni og svo regngalla. Ég sem sagt beit það í mig að ég ætlaði ekki að láta smá regn eða vind koma í veg fyrir þessar hjólreiðar mínar.
Í gærmorgun fékk regngallinn að sitja heima þar sem að hann komst ekki fyrir í töskunni (af því að ég var með svo mikið nesti með mér) og líka vegna þess að veðrið var með besta móti. Full orku lagði ég og stað og mætti í vinnuna fílelfd. Dagurinn leið áfallalaust og ekki mikið sem gerðist sem orðum er eyðandi á fyrr en 10 mínútum fyrir heimferð. Það kom þruma úr heiðskýru lofti í orðsins fyllstu og náttúrlega elding sem fylgdi í kjölfarið. Síðan þykknaði upp og byrjaði að rigna smá. Samstarfsfélagar mínir reyndu sitt besta til að fá mig ofan af því að hjóla heim en ég hélt nú ekki. Smá rigning hefur aldrei skaðað neinn sagði ég og lagði af stað.
Ég komst heim en það tók mig einn og hálfann tíma (vanalega tekur það 30 mínútur). Það var ekki þurr þráður á mér, gegnblaut og gegnköld. Barin í andlitinu eftir þvílíkann mótvind, hagl, slyddu og rigningu. Það voru fallnar trjágreinar út um allt, hvort það er vegna vindsins eða eldinga veit ég ekki en prísa mig heppna að vera ekki á staðnum þegar þær féllu.
Get svo svarið fyrir það, hélt á tímabili að ég myndi ekki komast heim. Það tók mig um 3 tíma að ná hita í kroppinn aftur. Niðurstaðan er samt ekki sú að ég hætti við að hjóla ef veður er slæmt, heldur fór ég og keypti mér nýja og stærri tösku svo regngallinn verður alltaf með í för ;)

Fuglasöngur og blóm

Unga stúlkan (konan) sem situr hér og ritar þessi orð er gjörsamlega uppgefin andlega og líkamlega en ennfremur er hún með eindæmum ánægð með sjálfa sig.
Nýja vinnan gengur vel en tekur á, margt nýtt sem þarf að muna og annað sem þarf að læra alveg frá byrjun. Óþolinmæðin tekur líka orku þar sem stúlkunni finnst hún ekki getað munað og lært allt eins hratt og hún vill.
Unga stúlkan fór einnig sína fyrstu ferð á hjólinu alla leiðina í vinnuna í dag :) yndislegt alveg hreint.
Það er orðið bjart núna fyrir kl 8 á morgnana sem gerir það auðveldara að rata ;) og ekki skemmir fyrir góða veðrið sem búið er að vera hérna undanfarna daga. Reyndar kalt á morgnana þannig að gras og annar gróður er skreyttur frostrósum en allt bráðnar þetta fljótt í sólinni sem hefur glennt sig hérna á hverjum degi síðan á föstudag, samkvæmt spánni þá á þetta að haldast út vikuna.

Það er virkilega gaman að vera til í dag. Ekki oft sem stúlkan hefur upplifað að sjá náttúruna lifna við í febrúar. Fuglasöngur og blóm sem fá litla íslenska hjartað til að slá hraðar af gleði.

Sunnudagspistill

Einhvers staðar las ég þessi fleygu orð, að eftir eina viku á nýjum stað væri hægt að skrifa um staðinn heila bók, eftir mánuð væri hægt að skrifa einn kafla um staðinn, eftir eitt ár aðeins formála að bók. Þetta eru sannarlega orð að sönnu, mér finnst ég ekki hafa mikið að segja þessa dagana þó svo að við höfum bara verið í Rotterdam 6 mánuði. Er samt alltaf að lenda í aðstæðum sem fá mig til að hugsa: “Verð að segja frá þessu á blogginu” en þegar heim er svo komið þá man ég ekki neitt.

Við fórum í helgarferð til Brussels í byrjun mánaðarins. Áttum yndislega helgi í þokkalega góðu veðri. Fórum í skoðunarferðir, safnarölt, kíktum á lífið á laugardagskvöldi og átum úti í allar máltíðir. Alveg hreint yndislegt. Það sem stendur reyndar uppúr þessari ferð er að við sáum brekkur, hóla og hæðir. Þvílík sjón og góð tilfinning sem fylgdi því að sjá landslag.

Ég er byrjuð í þjálfun í nýja starfinu og fór mína fyrstu ferð í vöruhúsið núna á föstudaginn. Ég verð í nánu samstarfi við starfsmenn vöruhússins og þessar ferðir verða reglulegar. Vöruhúsið er staðsett rétt fyrir utan Eindhoven, um klst akstur. Það er reyndar enginn bíl þannig að við verðum að reyna að stilla okkur inn á einhvern sem er að fara og sníkja far. Það tekur nefnilega um 2 – 3 tíma að komast þangað með lest og öllum tilheyrandi almenningssamgöngutækju.

Einnig verð ég í nánu “síma”samstarfi við byrgja í öllum heimsálfum sem þýðir að suma daga þarf ég að mæta óheyrilega snemma í vinnuna (til að ná sambandi við Asíu) eða vera óheyrilega lengi á kvöldin (til að ná sambandi við Ameríku). Sem svo sem væri allt í lagi ef strætóferðir í vinnuna væru í lagi utan hins venjulega vinnutíma. Fyrsti strætó er kl 7:15 og sá síðasti fer 18:30 sem er hvorki nógu snemmt eða nógu seint. Það er nú eiginlega þess vegna sem ég ákvað að kaupa mér hjól, því ég veit til þess að kollegar mínir sem búa hérna í nágrenninu hjóla í vinnuna á c.a. 30 til 40 mínútum.

Ég var full af fyrirheitum eftir jólafríið (og eftir að hafa jafnað mig eftir fallið) og ætlaði svo sannarlega að byrja að hjóla í vinnuna. Veit stundum ekki hvað ég held að ég sé. Manneskjan sem ekki hefur hreyft sig að neinu ráði í mörg ár. Getum orðað það þannig að ég komst á hjólinu við illan leik á næstu neðanlestarstöð (tók 30 mín að hjóla af því að ég villtist). Stóð varla í lappirnar, með hárið í flókabendu fast í svitastroknu andlitinu að drepast úr þorsta. Staulaðist inn í næstu sjoppu keypti vatn og svo inn í næstu lest. Kom klukkutíma of seint í vinnuna.

Þetta hefur nú allt saman lagast er farin að hjóla þetta á 15 mínútum í dag en hef ákveðið að halda mig við þessa aðferð (hjóla + lest) þangað til að það fer að birta almennilega því ég uppgvötvaði þarna að ég rata ekki í myrkrinu í vinnuna nema með lest.

Leiðrétting á númeri

00 31 61 901 8000

Gleðilegt nýtt ár

Jæja.... árið 2008 gengið í garð. Við enduðum árið hérna í Rotterdam á rólegann hátt. Stigum aðeins útfyrir rétt fyrir miðnætti til að sjá flugeldana. Sáum fljótlega að við myndum ekki sjá mikið því reykjarmökkurinn lá yfir borginni, alveg blankalogn. Sprengingarnar og læti eftir því. Löbbuðum aðeins hérna neðar í hverfið og ég verð að viðurkenna að mér varð eiginlega um og ó. Fólk skaut upp flugeldum af tröppum útidyra, kínverjabeltin lágu í metravís á miðri götunni, kampavíns tappar flugu og alls konar flugeldaafgangar ringdu yfir okkur. Hávaðinn bergmálaði milli húsa (ekki eru göturnar breiðar hérna) og brennur kveiktar á götunni til að brenna upp ruslið sem til féll. Slökkviliðsbílar á hverju götuhorni með sírenur kveiktar, bílar í þrautakóng eftir götunum, milli kínverjabeltanna, flugeldanna og brennanna. Algjör geðveiki. Eins og að vera í stríðsþjáðri borg eiginlega því ég var drulluhrædd að labba þarna eftir götunni.



Á nýjársdag fórum við svo í dagsferð til Amsterdam. Mitt fyrsta skipti í Amsterdam, vildi óska þess núna að ég hefði valið annan dag til Amsterdam ferðar heldur en nýjársdag því ég get ekki sagt að ég hafi verið hrifinn. Borgin minnti mig Herjólfsdal á mánudegi eftir þjóðhátíð. Ruslið!!! Og meirihluti vegfarenda mjög líklega ennþá í því frá kvöldinu áður. Ég hef samt sem áður ákveðið að gefa Amsterdam annan sjens.
Mér tókst aftur á móti að eyðileggja símann minn í þessari ferð. Var á lestarstöðinni á harðahlaupum að ná lestinni með símann í vasanum á jakkanum (yfirleitt er hann nú í töskunni) og áður en ég get nokkuð gert sé ég hvar síminn flýgur framfyrir mig og skellur í gólfinu og þaðan skaust hann niður á lestarteinana. Til að gera langa sögu stutta þá fann ég batteríið og bakhlutann en síminn sjálfur var hvergi sjáanlegur þó svo að minn yndislegastur hafi stokkið niður að lestarteinunum til að leita. Rétt náðum lestinni. Þannig að kæru lesendur ég varð að kaupa mér síma # 2 síðan við komuna til Rotterdam og verða mér út um enn eitt nýtt númerið.
Fyrir þá sem vilja þá er nýja númerið: 00 31 91 901 8000