Hélt ég yrði úti.....

Jamm..... þannig er nú það... get svo svarið fyrir það að þrjóskan á eftir að verða mín dánarorsök einhvern daginn.
Ég veit ekki hvort þið hafið tekið eftir því við mig en ef ég bít eitthvað í mig þá er lítið sem fær því haggað.
Eins og ég minntist á hérna um daginn þá hef ég sagt skilið við almenningssamgöngutæki hér í Rotterdam og hef í staðinn ákveðið að hjóla til og frá vinnu. Hjólreiðarnar hafa gengið vel og ég svona smátt og smátt verið að búa mig betur s.s. keypt buxnaklemmur, svo buxurnar festist ekki í keðjunni og svo regngalla. Ég sem sagt beit það í mig að ég ætlaði ekki að láta smá regn eða vind koma í veg fyrir þessar hjólreiðar mínar.
Í gærmorgun fékk regngallinn að sitja heima þar sem að hann komst ekki fyrir í töskunni (af því að ég var með svo mikið nesti með mér) og líka vegna þess að veðrið var með besta móti. Full orku lagði ég og stað og mætti í vinnuna fílelfd. Dagurinn leið áfallalaust og ekki mikið sem gerðist sem orðum er eyðandi á fyrr en 10 mínútum fyrir heimferð. Það kom þruma úr heiðskýru lofti í orðsins fyllstu og náttúrlega elding sem fylgdi í kjölfarið. Síðan þykknaði upp og byrjaði að rigna smá. Samstarfsfélagar mínir reyndu sitt besta til að fá mig ofan af því að hjóla heim en ég hélt nú ekki. Smá rigning hefur aldrei skaðað neinn sagði ég og lagði af stað.
Ég komst heim en það tók mig einn og hálfann tíma (vanalega tekur það 30 mínútur). Það var ekki þurr þráður á mér, gegnblaut og gegnköld. Barin í andlitinu eftir þvílíkann mótvind, hagl, slyddu og rigningu. Það voru fallnar trjágreinar út um allt, hvort það er vegna vindsins eða eldinga veit ég ekki en prísa mig heppna að vera ekki á staðnum þegar þær féllu.
Get svo svarið fyrir það, hélt á tímabili að ég myndi ekki komast heim. Það tók mig um 3 tíma að ná hita í kroppinn aftur. Niðurstaðan er samt ekki sú að ég hætti við að hjóla ef veður er slæmt, heldur fór ég og keypti mér nýja og stærri tösku svo regngallinn verður alltaf með í för ;)