föstudagur, 28. desember 2007

Action Woman




Jæja lét loksins verða af því að fá mér hjól. Fann notað hjól fyrir slikk, fínasti fákur hvítur og blár. Ekki var ég nú búin að eiga hjólið lengi þegar mér tókst að detta. Jamm, missti stjórn og framhjólið festist í sporvagnarás með þeim afleiðingum að ég flaug á hausinn. Ég er nú samt óbrotin ;) en smá skrámuð. Þurfti svo að leiða hjólið heim þar sem að í hamagangnum þá tókst mér að beygla keðjuhlífina og pedalarnir fastir.
Ætla að senda Fergal út í birtingu til að flikka upp á fákinn.
Get nú ekki annað en hlegið að þessu núna með smá roða í kinnum þar sem að ég sé mig ennþá í huganum standa upp úr götunni leiða hjólið upp á gangstétt til að hlamma mér á rassgatið aftur svona vegna þess að lappirnar létu ekki af stjórn. Innilegir vegfarendur allt í kringum mig að vorkenna mér og reyna að fá mig til að standa upp, það var tosað ýtt á risann frá Íslandi sem náði loks að gera sig skiljanlegann að allt í lagi væri með mig en ég þyrfti bara aðeins að fá að sitja lengur.
Annars voru jólin yndisleg, yndislegur tími sem eytt var í að borða, lesa, borða, horfa á TV, borða og sofa (kalkúnninn er ennþá í borðun).
Við hættum við þýskalandsför þar sem að vinur okkar óskaði eftir því að koma hingað til Rotterdam og eyða með okkur áramótunum hér. Það er fínt þó svo að gaman hefði verið að komast í smá ferðalag.

3 ummæli:

Nafnlaus sagði...

Það er nú gott að það er allt í lagi með þig :) ég brosi nú pínu samt út í annað þegar ég les þessa hrakfallasögu, þetta er svona dæmi sem að kemur ekkert fyrir alla ;) en ég kannast samt alveg við svona. Fór einu sinni aðeins og geist á hlaupahjólinu hans Arons nyður háteigsveginn, heheh úps.... eitthvað svipað :)

Gleðileg jól sæta mín og knús frá Elfu og Aroni Orra

Raggan sagði...

Elfa: Þetta er náttúrulega bara fyndið :) Sérstaklega þar sem slysið bara upp á sama mánaðardag og þegar ég datt "niður í garð" hérna um árið.

Nafnlaus sagði...

Við óskum þér gleðilegra jóla og farsæls komandi árs. Vona að það gangi allt vel í Hollandi.
Kveðja Inga og Matti